دومین برج بلند جهان
دومین برج بلند جهان، برج شانگهای (Shanghai Tower) است. این مقاله شامل تاریخچه، معماری، ویژگیهای فنی، کاربردها، تأثیرات اقتصادی و فرهنگی، و مقایسه با دیگر آسمانخراشها خواهد بود.
در دنیای معماری مدرن، رقابت برای ساخت بلندترین سازهها همچنان ادامه دارد. کشورهایی مانند امارات، چین، و عربستان سعودی هرکدام برای ساخت نمادهایی از پیشرفت و قدرت خود، اقدام به ساخت آسمانخراشهای شگفتانگیزی کردهاند. یکی از برجستهترین نمونههای این رقابت، برج شانگهای در کشور چین است؛ برجی که با ارتفاع چشمگیر خود، جایگاه دومین برج بلند جهان را به خود اختصاص داده است و نشاندهنده اقتدار اقتصادی و مهندسی پیشرفته چین در قرن بیستویکم است.
مشخصات کلی برج شانگهای
-
نام کامل: برج شانگهای (Shanghai Tower)
-
مکان: منطقه مالی لوجیازویی، پودونگ، شانگهای، چین
-
ارتفاع کلی: ۶۳۲ متر
-
تعداد طبقات: ۱۲۸ طبقه بالای زمین + ۵ طبقه زیر زمین
-
مساحت زیربنا: بیش از ۳۸۰٬۰۰۰ متر مربع
-
تاریخ شروع ساخت: نوامبر ۲۰۰۸
-
تاریخ افتتاح رسمی: فوریه ۲۰۱۵ (و بهرهبرداری کامل در سال ۲۰۱۶)
-
هزینه ساخت: حدود ۲.۴ میلیارد دلار آمریکا
تاریخچه ساخت و توسعه
با آغاز قرن بیستویکم، شهر شانگهای به عنوان یکی از قطبهای اقتصادی آسیا و جهان تصمیم گرفت تا یک سازه نمادین در منطقه تجاری خود بسازد. پیش از برج شانگهای، برج جین مائو و مرکز مالی جهانی شانگهای دو نماد معماری این شهر بودند، اما با رشد سریع اقتصاد چین، نیاز به سازهای جدید و عظیمتر احساس میشد.
در سال ۲۰۰۸، عملیات ساخت برج شانگهای به عنوان بخشی از پروژه “سهگانه آسمانخراشها” آغاز شد. این پروژه شامل سه برج بود:
-
برج جین مائو (۴۲۱ متر)
-
مرکز مالی جهانی شانگهای (۴۹۲ متر)
-
برج شانگهای (۶۳۲ متر)
برج شانگهای با هدف ایجاد مرکزی چندمنظوره برای امور اداری، تجاری، فرهنگی و گردشگری طراحی شد.
طراحی معماری و سازهای
طراحی معمارانه
طرح معماری برج شانگهای توسط شرکت آمریکایی Gensler و به سرپرستی معمار چینی “جون شیائو” انجام شده است. طراحی برج به شکل مارپیچ و چرخشی انجام شده تا ضمن زیبایی ظاهری، از نیروی باد نیز کاسته شود. این چرخش ۱۲۰ درجهای بدنه، مقاومت باد را تا ۲۴٪ کاهش داده و موجب کاهش بارهای جانبی بر ساختمان میشود.
معماری داخلی
برج به ۹ ناحیه عمودی تقسیم شده است که هر یک به عنوان “جامعهای مستقل” عمل میکند. هر ناحیه شامل فضای اداری، تفریحی، فروشگاه، کافه، رستوران و باغهای آسمانی است. این طراحی خاص به کاهش نیاز به سفر عمودی زیاد و افزایش بهرهوری انرژی کمک میکند.
ویژگیهای فنی و نوآوریهای مهندسی
سازه و استحکام
سازه برج شامل هستهای مرکزی و ستونهای محیطی است که با کمک کمربندهای فولادی به هم متصل شدهاند. سیستم سازهای این برج از نوع هسته بتنی با قاب فولادی است و توانایی تحمل زلزلههایی تا ریشتر ۹ را داراست.
آسانسورهای پرسرعت
برج شانگهای به سریعترین آسانسورهای جهان مجهز است که با سرعتی بالغ بر ۲۰.۵ متر بر ثانیه (۷۴ کیلومتر بر ساعت) حرکت میکنند و تنها در عرض ۵۵ ثانیه بازدیدکنندگان را از طبقه همکف به طبقه ۱۱۸، یعنی سکو تماشای آسمان، میبرند. این آسانسورها توسط شرکت میتسوبیشی ژاپن طراحی شدهاند.
سیستم تهویه و صرفهجویی انرژی
یکی از ویژگیهای برج شانگهای، استفاده از سیستمهای هوشمند کنترل آب و انرژی است. نمای دو لایه شیشهای ساختمان مانند عایق عمل میکند و به حفظ دمای داخلی کمک میکند. همچنین سیستم بازیافت آب باران، پنلهای خورشیدی و توربینهای بادی کوچک در پشتبام، بخشی از سیستم تأمین انرژی آن هستند.
کاربریهای برج شانگهای
برج شانگهای یک سازه چندمنظوره است که به بخشهای مختلفی تقسیم شده است:
-
فضاهای اداری: بیشتر طبقات برج برای دفاتر شرکتهای بزرگ، استارتاپها، بانکها و سازمانهای بینالمللی در نظر گرفته شده است.
-
هتل جِی (J Hotel): واقع در طبقات بالا، یکی از مرتفعترین هتلهای لوکس جهان است که چشماندازی بینظیر از شهر شانگهای را به مهمانان خود ارائه میدهد.
-
سکوهای تماشا (Observation Decks): در طبقات ۱۱۸ تا ۱۲۱ قرار دارد که منظرهای ۳۶۰ درجه از شهر ارائه میدهد.
-
مرکز همایش و کنفرانس: چند سالن بزرگ برای رویدادهای تجاری، فرهنگی و بینالمللی در برج وجود دارد.
-
رستورانها و مراکز تفریحی: رستورانهایی با غذاهای بینالمللی، کافیشاپهای معروف و مراکز خرید در سطوح مختلف قرار گرفتهاند.
تأثیرات اقتصادی، فرهنگی و شهری
برج شانگهای به عنوان یک نماد شهری، تأثیرات قابل توجهی بر اقتصاد محلی و جهانی داشته است. این برج نقش مهمی در:
-
جذب گردشگران بینالمللی
-
افزایش ارزش زمین و املاک اطراف
-
افزایش اشتغال در بخشهای خدماتی، گردشگری و فناوری
-
تثبیت جایگاه شانگهای به عنوان مرکز مالی شرق آسیا
